Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2009

Για την συγκέντρωση στο Mall







To Mall αποτελεί ένα σύγχρονο μνημείο αυθαιρεσίας. Πάνω σε μία έκταση που προοριζόταν για πάρκα και σχολεία, ξεφύτρωσε το μεγαλύτερο αυθαίρετο εμπορικό κέντρο στα Βαλκάνια. Ένας περίκλειστος ναός που ενώ υμνεί τη δύναμη του κέρδους, πλήττει το μικρό εμπόριο στις γειτονιές, το περιβάλλον και τα δικαιώματα όλων μας στο δημόσιο χώρο.
Αυτό το Δεκέμβρη η βιτρίνα του Mall ράγισε από το βάρος της οικονομικής κρίσης και της κοινωνικής εξέγερσης. Έξω από κάθε Mall η κοινωνία μαστίζεται από την ανεργία, την ακρίβεια, την ανασφάλεια και ο κόσμος κατακλύζεται από αισθήματα οργής για την ωμή κρατική βία και την καταστολή. Μέσα όμως στους γυάλινους πύργους συνεχίζεται χωρίς διακοπή το παραμύθι του ʽlifestyleʼ.
Καταναλώνοντας προϊόντα, διασκέδαση και επικοινωνία γινόμαστε οι ʽήρωεςʼ ενός προκατασκευασμένου παραμυθιού που ζούμε με εορτοδάνεια. Αλλά το εορταστικό περιτύλιγμα κρύβει, μεταξύ άλλων, συνθήκες υπερεκμετάλλευσης εργατών στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις στηρίζονται στην παιδική εργασία και την πολιτική καταπίεση.
Στη Βαβυλωνία του Mall το προϊόν είμαστε όλοι εμείς - οι καταναλωτές πελάτες του. Στο χώρο αυτό η κατανάλωση μετατρέπεται σε θεατρική διανομή ρόλων. Εμείς διαλέγουμε ένα ρόλο και η αγορά μας προμηθεύει με τα απαραίτητα αξεσουάρ, τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία. Πρόκειται όμως για άλλη μία μορφή ψυχικής βίας που ασκείται με μεθόδους μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων και μας υποβαθμίζει σε παθητικούς καταναλώτες που αγοράζουν εμπειρίες σε τιμή ευκαιρίας.
Αντί να καταναλώνουμε παθητικά είναι ώρα να δράσουμε δημιουργικά.
Να αυτο-οργανωθούμε, να διεκδικήσουμε ξανά το συλλογικό χώρο και χρόνο, να συναντηθούμε ξανά στους δρόμους και τις πλατείες.
Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων διαδηλωτών
Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη