Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Via Outopiae


Τι είναι η ουτοπία;Είναι αυτό που όταν κάνεις δύο βήματα αυτό απομακρύνεται τέσσερα. Όταν προχωράς τέσσερα βήματα, αυτό απομακρύνεται οκτώ. Τότε τι είναι η ουτοπία;Είναι αυτό που σε κάνει να προχωράς…

Χωμένους στη γλάστρα της αυλής τους, μας θέλουνε φυτά,να μεγαλώνουμε υπό την αυστηρή επίβλεψη τους και με χημικά λιπάσματα να μας δημιουργούν ψευδαισθήσεις ότι υπάρχουμε και ζούμε. Ότι ζούμε και τους είμαστε ευγνώμων. Ενάντια στην μίζερη κανονικότητα που ετσιθελικά μας επιβάλλουν, φυτρώνουμε εκεί που δεν μας σπέρνουν. Στην νοσηρή τους καθημερινότητα μπολιασμένοι με αλληλεγγύη αρνούμαστε πεισματικά να λάβουμε μέρος στο στημένο τους παιχνίδι. Συνειδητά πολέμιοι της κρατομηχανής που παράγει υποταγμένα και πειθήνια όντα δεν διστάζουμε να γεμίσουμε με άμμο τα γρανάζια της. Να μπλοκάρουμε αυτό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που στον βωμό της καλοπέρασης των λίγων θυσιάζονται όλοι οι υπόλοιποι. Όλα για το χρήμα, τα πάντα για το χρήμα, για να ικανοποιηθούν οι ψεύτικες ανάγκες που μας δημιουργούν με ρυθμό πολυβόλου , μέσω του βομβαρδισμού των Μεσών ΜαζικήςΕξημέρωσης και της καθημερινής αλλοτρίωσης που υφιστάμεθα. Σε όλα αυτά απαντάμε με αντίσταση – αλληλεγγύη – αυτοοργάνωση. Καθημερινή αντίσταση, με κάθε μέσο, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους (σχολείο , εργασία , γειτονιά ) παραμερίζοντας κόμματα , παρατάξεις και γραφειοκράτες , στεκούμενοι απέναντι τους. Όχι μόνο σε συλλογικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο να αντιδράσουμε στα εξουσιαστικά πρότυπα και στον μίζερο τρόπο ζωής που μας έχουν επιβάλλει. Μέσω τηςέμπρακτης και αδιαμεσολάβητης αλληλεγγύης, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των κοινωνικών αντιστάσεων, θα επιτύχουμε την κοινωνική απελευθέρωση. Σε έναν κόσμο όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, η ατομικότητα επιδιώκει την πραγμάτωση των θέλω της εις βάρος του συλλογικού συμφέροντος,πατώντας επί πτωμάτων. Ατομικές επιθυμίες που διαμορφώνονται από τον καπιταλιστικό τρόπο σκέψης. Με βάση την αυτοοργάνωση, αποκηρύσσουμε τις υπάρχουσες εξουσιαστικές δομές, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την επαναστατική ανατροπή του γερασμένου τούτου κόσμου.Οι απελευθερωμένοι χώροι, τα αυτοδιαχειριζόμεναπάρκα και στέκια που η λειτουργία τους δεν στηρίζεται σε εμπορικές συναλλαγές ,οι καταλήψεις εργοστασίων, σχολείων και σχολών, οι λαϊκές αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις αποτελούν μια μικρογραφία της κοινωνίας που οραματιζόμαστε.
Η εξέγερση είναι ο δρόμος που βαδίζει η αξιοπρέπεια με προορισμό την ελευθερία.
Via Outopiae (ο δρόμος της Ουτοπίας)